DE NIL Jozef

Jozef De Nil is geboren in Meldert op 16 maart 1891 als zoon van Franciscus De Nil en Joanna Catharina De Ridder. Hij woonde samen met zijn echtgenote Maria Theresia De Cock in Nijverseel  (Opwijk) aan de Heirbaan.  Hij is overleden in Merchtem in de woning van zijn zoon in de Drielindenbaan op 5 april 1972 en dat is de reden waarom we hem hier ook een plaats geven. Zijn graf is echter te vinden in het centrum van Opwijk bij het perk met de oud-strijders.

Over Jozef is al veel verteld in lokale en nationale media. Tilly Stuckens bijvoorbeeld wijdde een artikel aan deze oud-soldaat uit Wereldoorlog I in het parochieblad en we vinden ook sporen van hem in een editie van Het Nieuwsblad en een heemkundige publicatie van en over Opwijk.

 

Ernest, de zoon van Jozef haalde volgende herinneringen op aan zijn vader.

Mijn vader was 12 jaar oud toen hij in de mijnen van Charleroi ging werken. Hoewel hij de oudste was van acht kinderen werd hij in 1911 opgeroepen voor zijn legerdienst, die drie jaar zou duren.

Pas afgezwaaid werd hij weer opgeroepen, want Duitsland had België de oorlog verklaard. Tijdens de Groote Oorlog werd hij ingedeeld in het tweede regiment te paard 4e eskadron. Hij werd onmiddellijk naar het front gestuurd.

Op een bepaald ogenblik werd hij met een Waalse strijdmakker geïsoleerd. Ze verstopten zich op de zolder van een boerderij in Steenhuffel. Toen de kust veilig was, voegden ze zich opnieuw bij hun peloton. Door de grote Duitse overmacht diende het Belgische leger zich steeds verder terug te trekken, tot achter de IJzer. Op 17 februari 1917 bevond hij zich in Le Havre.

Onderweg ontsnapte hij aan een gewisse dood, toen hij samen met zijn officier op verkenning ging. Wat er gebeurde? Toen ze terugkwamen, viel een granaat in hun kazemat en was het volledige peloton uitgeroeid. Heel lang verbleven beide mannen in Stuivekenskerke achter de IJzer. Dan op 1 mei 1918 gekwetst te Stuivekenskerke door een hoefslag van een paard werd hij naar het militair hospitaal te Gravelines gebracht. Van daaruit verdreven de Belgische eenheden de vijand uiteindelijk. Bij dit grote offensief ontplofte een granaat dicht bij hem. Joseph verloor drie vierde van zijn gehoor en kon later met zijn gezin nooit meer een normaal gesprek voeren. Hij werd naar het militair hospitaal te Gravelines en op 8 mei 1918 geëvacueerd naar het hospitaal te Orival.”

Zijn militaire dienst stopte op 9 augustus 1919. Jozef werd oorlogsinvalide  Als gevolg van zijn aanwezigheid aan het front leed hij aan 50% doofheid (links en deels rechts). Jozef kreeg wel eretekens zoals het Oorlogskruis, het Oorlogskruis met palm, de IJzermedaille, de Herinnerings- en Overwinningsmedaille, de medaille Orde van Leopold II, het vuurkruis, de Herinneringsmedaille 100 jaar België, de Dagorde van brigade en legerdivisie te paard en 8 frontstrepen.