Afdrukken

BROSENS Alfons Emmanuel

Geboren in Londerzeel op 4 juni 1893.  Gehuwd op 14 november 1927 met Heyvaert Clementia Maria. Het gezin woonde tot 1969 in Etterbeek en is dan verhuisd naar Merchtem,  naar de Koning Albertstraat.

Hij begon als grenadier, gekend van de hoge berenmuts en diende als voetvolk onder bevel van de adel. In 1914 kreeg hij in Ramskapelle een schotwonde in de voet. De volgende dagen overkwam hem het volgende: “Per trein werd ik overgebracht naar Veurne waar ze klaarstonden om de voet af te zetten Uiteindelijk gebeurde die ingreep niet want van Veurne ging het naar Calais voor een verblijf van slechts één nacht. Iedere patiënt stond er in voor de eigen verzorging. Medicijnen waren er wel, maar bedden niet want het slapen gebeurde op stro. De volgende ochtend werden we per boot verscheept naar Glasgow. Van daaruit ging het naar Ayr in Schotland waar we terechtkwamen in een hersteloord.  Ze hebben nog 8 dagen gewacht vooraleer ze zouden overgaan tot amputatie maar gelukkig kon ik mijn voet houden, mits een lichte handicap. Ik keerde terug naar het front in 1915  en ben er gebleven tot het einde van de oorlog. Daar werden er in de winter van 1916-1917 ‘vaderlanderkes’ gelegd rond de benen opdat ze niet zouden bevriezen”. Vaderlanderkes waren zandzakjes gebruikt voor militaire versterkingen. (Vlaamse Woordenboek) Die moesten voorkomen dat de onderste ledematen zouden bevriezen. “Het was de soldaten immers verboden om met de voeten te stampen om zich op die manier op te warmen want dat zou als resultaat hebben dat de Duitsers op hen zouden vuren.” Alfons zwaaide af op 30 september 1919 en is zodoende 6 jaar soldaat geweest.

Hij werd oorlogsinvalide.  Op zijn palmares vinden we dat hij houder was van het Vuurkruis, 8 Frontstrepen had, het Kruis van officier in de Leopoldsorde met gulden zwaarden, de Overwinnings- Herinneringsmedaille, Orde van Leopold II met zwaarden, het Oorlogskruis met palm; alsook meerdere militaire en burgerlijke eretekens bezat. – Een uittreksel van zijn rouwprentje getuigt van de harde oorlogsjaren: “We zien hem opgroeien, rijzig mooi, klaar voor het leven. Dan komt de oorlog. We zien hem naast zijn kameraden aan het front; die harde jaren toen de wereld in brand stond. Hoe hij van hen is blijven houden, van hen die begraven liggen in de Westhoek “

Na de oorlog werkte hij bij het Ministerie van Wederopbouw. Nadien was hij een tijd werkzaam bij de belastingen, om zijn loopbaan te eindigen bij het Ministerie van Arbeid en Sociale Voorzorg. Met zijn gezin woonde hij tot in 1969 in Etterbeek, waarna hij naar Merchtem verhuisde namelijk in de Koning Albertstraat. In 1987 vierde hij er zijn diamanten bruiloft. Als gepensioneerd staatsbeambte overleed hij op 1 juli 1990 in de H.-Hartkliniek te Asse. Alfons ligt, samen met zijn vrouw begraven op het kerkhof in Merchtem. (Bron: met dank aan  Klakson nr. 75, editie Merchtem).